ijsvissen in Lapland

IJsvissen bij Kukkola op de grens tussen Finland en Zweden

Tijdens mijn verblijf in Tornio in ‘Sea Lapland‘ maakte ik een bijzondere excursie: ik ging ijsvissen op de bevroren rivier bij het dorpje Kukkola, die de grens tussen Finland en Zweden vormt. De speciale vistechniek die ze hier gebruiken, wordt waarschijnlijk al sinds 13e eeuw toegepast. De plaatselijke vissers hangen netten onder het ijs en gaan ‘s nachts kijken of er iets in zit. En vanavond mocht ik mee!

Over Kukkola

De rivier de Tornionjoki/Torne älv (de plaatselijke bewoners noemen hem Väylä) is de grootste vrij stromende rivier in Europa waar witvis en zalm zich in voortplanten. Hij ontspringt aan de Zweedse kant van het Torniomeer en stroomt dan over een lengte van 470 km naar de Botnische Golf. Tot 1830, toen aan de Zweedse kant van de rivier een weg werd aangelegd, was deze rivier de belangrijkste manier om je in deze regio te verplaatsen. In de rivier zitten meerdere mooie stroomversnellingen, zoals Kukkolankoski en Matkakoski.

De rivier de Torne is rijk aan vis en dat maakte dit gebied al heel lang geleden een aantrekkelijke plek om te wonen. Behalve de vissoep die wij kregen, wordt de vis ook vaak langzaam gegrild op een spies bij het vuur. Elk jaar wordt hier een grote ijsviswedstrijd gehouden: Tornio Suurpilkit. Hele gezinnen doen eraan mee en ijsvissen is dan ook echt iets dat hier met de paplepel wordt ingegoten.

Die rijkdom aan vis zorgde er ook voordat hier waarschijnlijk al in de 16e eeuw meerdere vissersdorpjes langs de rivier stonden. Een daarvan is Kukkola. Nog steeds kun je in Kukkola oude huisjesen tradities van vissers terugvinden. Er worden nog steeds oude vismethodes gebruikt, zoals het vissen met een net onder het ijs (een lippo). De vangst van de dag wordt volgens eeuwenoude overeenkomsten verdeeld over de huizen in het dorp.

Eerst warm aankleden

Het is ijskoud en pikkedonker als ik aankom in Kukkola. Het licht uit de ramen van een blokhut straalt me tegemoet en binnen blijkt het heerlijk warm. Eerst heb ik wat extra warme kleding gekregen om onderweg te dragen: een stevig overall en warme schoenen. Het is geen overbodige luxe, schat ik zo in. Ik verbaas me er elke keer weer over hoe warm deze overalls je kunnen houden. Onder mijn capuchon doe ik mijn muts weer op. Mijn en sjaal trek ik hoog op tot aan mijn neus. Het is echt guur buiten.

Op ski’s over de rivier

Eenmaal buiten blijkt dat de warme schoenen die ik te leen heb gekregen nog een andere functie hebben. Om ons makkelijker door het dikke pak sneeuw te kunnen verplaatsen, krijgen we namelijk om deze stevige schoenen een speciaal soort ski’s ondergebonden die ik nog niet eerder heb gezien. Net als langlaufski’s zijn ze bedoeld om op te ‘lopen’. Ze zijn dan ook een beetje ruw aan de onderkant. De ski’s zijn niet zo smal als langlaufski’s, maar ongeveer zo breed als alpineski’s – alleen wat korter. Je bindt deze ski’s met riempjes onder je schoenen, een beetje zoals je dat ook bij sneeuwschoenen doet.

Het is even wennen, maar al snel heb ik de slag te pakken. Eerst lopen/skiën we een stukje door het bos langs de rivier, dan gaan we het rivierijs op. Aan de overkant kun je de verlichte huizen in Zweden duidelijk zien staan.

ijsvissen in Lapland

Het net ophalen

Dan zijn we bij de plek waar de traditionele vissersnetten onder het ijs zijn gehangen. Het wak waar het net in hangt, is netjes afgedekt met een vierkante deksel, om te voorkomen dat het dichtvriest. De visser die samen met zijn broer deze visplekken beheert, is er nog best even druk mee: eerst de grote deksel van het wak af schuiven en dan het net, dat aan een houten raamwerk hangt, eruit halen. Wat zou erin zitten?

ijsvissen in Lapland

Het antwoord was helaas: niets. Het net was helemaal leeg. Hoe bijzonder het ook is om hier midden in de nacht in het donker op een bevroren rivier te staan, er gaat toch een golfje van teleurstelling door de groep heen. Gelukkig hebben onze Finse gidsen als troost een beker warm bessensap voor ons. Dat vind ik toch altijd zo lekker om te drinken als ik in het Hoge Noorden ben!

Zelf ijsvissen

En er is nog een troost: het is nog niet afgelopen. Even verderop op de rivier mogen we zelf gaan ijsvissen. Voordat je daaraan kunt beginnen, word je wel even flink aan het werk gezet. Met een grote boor maak je een rond gat in het rivierijs. Daarvoor heb je best wat kracht nodig, want het ijs is behoorlijk dik. Het laatste stuk gaat het zwaarst. Ik heb moeite om mijn boor op gang te houden, hij loopt een beetje vast. Maar dan ben ik erdoorheen. Om het gat goed open te maken, moet ik de boor er nog een paar keer doorheen halen. Dan ben ik klaar om te gaan vissen.

IJsvissen doe je met een heel klein hengeltje. Het lijkt wel speelgoed 🙂 Je laat de haak met wat aas een stukje in het water zakken en beweegt het hengeltje dan steeds een klein stukje op en neer. En dan maar wachten…

Helaas, ook hier ving ik niks… Maar het was wel leuk om nu eens zelf te ervaren hoe ijsvissen precies in z’n werk gaat.

Vissoep in de blokhut

Terug naar de blokhut dan maar. Het was inmiddels middernacht geweest. Ik trok de sneeuwschoenen en het overall dat ik te leen had gekregen uit en zag in de spiegel dat mijn wangen rood waren geworden van de kou – of was het juist van de aangename warmte in de blokhut? Om weer echt door en door op te warmen, kregen we een dampend bord vissoep voorgeschoteld. Dat ging er wel in!

Kom je ook vissen in Finland?

Als toerist kun je hier zowel in de winter als in de zomer komen vissen. Voor excursies kun je terecht bij Nordic Safaris. Zij organiseren ook andere activiteiten, zoals raften, fietsen, of een rit op een sneeuwscooter of hondenslee.

Voor een mooi verblijf in Kokkola kun je terecht in Kukkolankoski Resort.

Meer weten over dit deel van Fins Lapland? Bekijk ook de video die ik maakte over Sea Lapland.

Wij werden uitgenodigd om Sea Lapland te bezoeken voor Stralend Finland.

Deze pagina kan affiliatelinks bevatten. Als jij via zo’n link iets koopt of boekt, krijg ik een kleine vergoeding. Dit gebeurt anoniem en kost jou niets extra’s. Samenwerkingen en affiliatelinks stellen mij in staat om deze website te onderhouden en jou van informatie te blijven voorzien. Meer hierover lees je in mijn disclaimer/privacyverklaring.

Maarten
Maarten

Mijn naam is Maarten van Breederoode en sinds 2014 ga ik regelmatig op pad voor Stralend Schrijven. In 2017 kwamen we voor het eerst in Finland en ik kan wel zeggen dat dat land mijn hart gestolen heeft. Wat een schitterende natuur en wat een pure en hartelijke mensen wonen er. Gelukkig valt er nog heel wat van Finland te ontdekken!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik ga akkoord met het privacybeleid.